DE LEGENDARISCHE HOTELS VAN DE AMALFIKUST DIE OP ZICHZELF DE REIS WAARD ZIJN

Sommige hotels zijn plekken waar je slaapt. Andere zijn de reden van de reis. Die laatste bewaren het geheim van deze kust.

Er zijn hotels die enkel dat zijn, hotels. En er zijn er een paar, vastgeklampt aan de kliffen tussen Positano en Capri, die deel zijn gaan uitmaken van de legende van de kust. Je gaat er niet heen om te slapen. Je gaat er heen om, voor een paar dagen, tot een bepaalde wereld te behoren. Dit is een kaart van de hotels die de streek bepalen.

Le Sirenuse, Positano. De meest gefotografeerde terracottakleurige gevel van Italië was ooit het zomerhuis van de aristocratische familie Sersale, die het in 1951 voor de wereld opende. Bij het diner ontsteekt het restaurant La Sponda honderden kaarsen, één voor elke zomernacht die de kust belooft. Het is het hotel dat je ziet vanaf elke boot die langs Positano vaart, en dat het beste dat warme roze samenvat dat de toon van de collectie zette.

Il San Pietro di Positano. Het heeft geen bord aan de weg. Wie het niet weet, rijdt eraan voorbij. Uitgehouwen in de rots boven de baai van Laurito, geheel bedekt met bougainville, bewaart het San Pietro een privéstrand dat je bereikt via een in de klif uitgehouwen lift. Hier verschanste Marcello Mastroianni zich met Catherine Deneuve. Het is de luxe die zich niet aankondigt, dezelfde luxe van een stuk dat alleen wie het weet herkent.

Caruso en Palazzo Avino, Ravello. Hoog in Ravello, ver van de drukte, liggen twee paleizen. Het Caruso, een palazzo uit de elfde eeuw waarvan het infinity zwembad zich in de Golf van Salerno lijkt uit te storten. En het Palazzo Avino, het roze paleis, een villa uit de twaalfde eeuw vanwaar je de hele kust ziet. Het is dit Ravello, opgehangen tussen de hemel en het water, dat het badpak van de collectie zijn naam gaf en waar Jackie Kennedy de zomer van 1962 doorbracht.

Punta Tragara, Capri. De rode villa die Le Corbusier boven de Faraglioni ontwierp diende tijdens de oorlog als geallieerd hoofdkwartier voordat ze een van de meest elegante hotels van het eiland werd. Vanaf haar terras lijken de drie rotsen binnen handbereik. Het is de glamour met uitzicht, dezelfde die de naam inspireerde die we bijna aan een van de stukken gaven.

Villa Treville, Positano. Het was het huis van Franco Zeffirelli, en er kwamen Maria Callas, Leonard Bernstein en Elizabeth Taylor over de vloer. Vandaag voor weinigen geopend, bewaart het de sfeer van een privévilla waar de Italiaanse film en muziek elkaar bij zonsondergang kruisten.

Je hoeft in geen van deze hotels te verblijven om ze de reis te laten binnenkomen. Een lunch volstaat, een aperitief, een namiddag. En het juiste stuk voor het moment: een badpak dat van het zwembad naar de bar gaat zonder te wisselen, een ketting die mooi staat op de huid na het zwemmen. Deze hotels leren iets waar het merk ook in gelooft: dat ware luxe discreet is, en dat je haar altijd herkent, ook wanneer ze zich niet aankondigt.Sofia Godinho